How My Journey Changed Me - Iris

Het was januari 2012 en ik had, net als nog 80% van de Nederlandse bevolking, mij voorgenomen goed te eten en af te vallen. Ik was er klaar mee: ik had altijd buikpijn, was altijd moe en nog veel meer. Ik woog 71 kilo en had een vetpercentage van 31%, wat voor een meisje van 18 jaar met een lengte van 172 centimeter best wel veel is. Ik was niet dik, maar zo zag ik mezelf wel.

“Glutenvrij eten is toch veel gezonder dan glutenvol eten?”

In februari werd mij verteld dat ik coeliakie had. Lekker dan… Geen brood meer, koekjes, Ben & Jerry’s (en geloof me dat is moeilijk), maar zelfs sommige soorten pindasaus, kipfilet en drankjes mochten niet meer. Je zou denken dat het heel makkelijk is: “glutenvrij eten is toch veel gezonder dan glutenvol eten?” kreeg ik vaak te horen (nog steeds trouwens). Nou, dat is dus niet waar. Glutenvrij eten is 90% van de keren veel calorierijker. Het bevat veel meer suiker en veel meer vet. Tja, ze moeten ook wat, want glutenvrij eten is ook 90% van de keren niet te eten.

Ik had weer energie!

Ik maakte de giga switch, wat zeker niet makkelijk was. Ik was immers al 18 jaar gewend om gewoon “normaal” te eten. Ik kan nu niet meer normaal een restaurant binnen lopen zonder eerst te vragen of ze ook glutenvrije opties hebben (gelukkig is biefstuk altijd glutenvrij, zonder sausje dan wel). Ik had geen buikpijn meer, ik kon opstaan en een dag doorbrengen zonder ’s middags weer in slaap te vallen, al m’n kwaaltjes waren weg. Het is, ondanks de opoffering van Ben & Jerry’s, het beste wat me eigenlijk is overkomen. Ik had weer energie!

Leuk, zo’n crosstrainer... not.

Vanaf dat moment ging ik sporten. Ik noem het nu even sporten in plaats van trainen omdat ik “trainen” eigenlijk pas later ging doen. Ik ging voornamelijk cardio’en. Leuk, zo’n crosstrainer... not. Maar ik wilde absoluut niet mannelijk worden (wat ook absoluut niet ging gebeuren natuurlijk, maar goed, ik had nog geen idee). Hoe ik de overstap naar krachttraining heb gemaakt, weet ik eigenlijk niet meer. Het ging heel langzaam, ik ging steeds iets minder cardio’en en ging steeds iets meer met de gewichtjes en machines klooien. Inmiddels is mijn motto “cardiNO” en is iedereen verbaasd en geshockeerd als ze me op een crosstrainer of loopband zien staan.

Ik heb super veel van m’n motivatie gehaald uit Instagram. Al die mooie mensen, je kan uren kijken. “Dit wil ik ook!” dacht ik. En natuurlijk de heerlijke receptjes die je overal kan vinden.

Wil je iets? Niet janken en gewoon doen.

In september 2012 begon ik aan de opleiding Voeding en Diëtetiek in Amsterdam. Niet omdat ik wilde afvallen, maar omdat ik altijd al dol geweest ben op eten. M’n allereerste woord wat ik kon zeggen was “aardbei” en ik at vroeger met m’n mama de plaatjes uit de Allerhande op (figuurlijk dan). Het is nooit mijn bedoeling geweest om diëtist te worden. Ik ben alles behalve meelevend voor een persoon. Wil je iets? Niet janken en gewoon doen. Zo heb ik het immers ook gedaan. Een droom zonder plan is slechts een wens, toch? Ik koos voor de opleiding omdat ze een richting hadden waarmee je voeding kon ontwikkelen (vandaar dat er bij mijn foto ook geen diëtist staat, maar voedingsdeskundige).

Ik heb het eerste jaar heel veel geleerd, je wordt overspoeld met informatie waarvan je soms gek wordt. Wat moet je nu geloven? Werkt een koolhydraat arm dieet, mag ik juist niet te veel eiwit, is vet echt slecht? Ik ben ervan overtuigd dat elk lijf anders is en dat bij iedereen iets anders werkt.

Ik begon meer te eten en werd sterker

Naast school ging ik door met trainen. Ik ging over op alleen maar krachttraining en deed dit 4 keer in de week. Bij meer trainen hoort natuurlijk ook meer eten! Ik at “vroeger” maar 1300 kcal op een dag, wat ontzettend weinig is. Ik begon meer te eten (2500-3000 kcal), ik werd sterker, maar ik was nog lang niet waar ik wilde zijn. Wel “vlogen” de kilo’s eraf, in augustus 2014 (oke, het duurde wel een poosje), woog ik 60 kilo. Ik was blij, maar het kon beter. Niet in de zin van “ik wil lichter zijn” maar in de zin van “ik wil gespierder zijn”.

Ik begon mijn trainingen om te gooien en veranderde ze van 4 naar 6 keer per week. Dit lijkt heel veel, dat is het ook wel, maar ik train per keer een andere spiergroep zodat ik mijn lijf niet overbelast. Ook ging ik 1 keer per week een kettlebell-training volgen. Met een kettlebell train je eigenlijk je hele lichaam. Het is voornamelijk techniek, maar je wordt er heel sterk van. Althans, dat heb ik gemerkt.

Ik had nog steeds de gewoonte om elke dag op de weegschaal te staan en ik werd zwaarder. Binnen 2 maanden woog ik weer 64 kilo, maar mijn omtrek veranderde niet. Sterker nog... mijn omtrek werd kleiner! Op dat moment besefte ik pas echt dat de weegschaal echt een stomme uitvinding was (behalve voor het wegen van je kippetjes en rijst). Spieren wegen meer dan vet, dat weet iedereen. Maar je beseft het pas wanneer je het zelf mee maakt. Sinds die tijd weeg ik mezelf nog amper, af en toe in de sportschool om m’n sportmaatje jaloers te maken dat ik zwaarder ben en meer spieren heb (wat best hard aankomt als je sportmaatje een man is).


En nu?

Inmiddels ben ik bijna 22, weeg ik ongeveer 65 kilo en heb ik een vetpercentage van 23% met een baby sixpack en spierballen. Mijn mama zegt altijd: “Als iemand me 5 jaar geleden had verteld dat je ooit zoveel zou trainen, had ik ze keihard uitgelachen”.

Thanks mom... Ik ben sterker geworden, niet alleen lichamelijk, maar ook qua zelfbeeld. Ondanks dat het “dikke, onzekere meisje” nog steeds in me zit weet ik wat ik kan en hoe ver ik ben gekomen en daar ben ik best wel trots op.


 Geschreven door: Iris van Kuik

 Inmiddels heeft Iris 3.000 volgers op haar Instagram.

 

Iris heeft in 2012 een switch gemaakt. Ze was er klaar mee! Van ongezonde, luie tiener naar gezonde, sportieve tijger....

Posted by MijnVoedingsplan.nl on donderdag 23 juli 2015

Praat mee over deze blog:

Deel dit bericht via

Gratis zien hoeveel eiwit, koolhydraat en vet ik nodig heb.

Ik worstelde zelf jarenlang met mijn gewicht, energie en balans. Nu ben ik in Nederland op een missie: tégen diëten en vóór een lekker voedingspatroon.

Bob in cijfers:

  • 10 jaar ervaring als coach en expert in afvallen.
  • 1000+ mensen geholpen.
  • 2 hbo diploma’s: voeding en sporthogeschool.
  • 2 post-hbo diploma’s: psychologie en voeding bij sport.
  • 2 magen (1 extra maag voor chocola).

Gratis! 10 geheimen van succesvolle afvallers

Vul je e-mailadres in en ontvang het direct gratis in je mail, samen met nog 3 waardevolle presentjes die ik je er vandaag bij geef :)











© 2018 - Alle rechten voorbehouden - MijnVoedingsplan.nl - Algemene voorwaarden  - Website door PingOnline